ته خط

من به ته خط رسیده ام

برای جان نکندم

برای دیوانه نشدنم

برای آنکه به سرم نزند

برای آنکه دلم هوای خواب را نکند

هوای خوابی عمیق و همیشگی

هوای مرگ را نکند

هوای انتقام را نکند

شروع میکنم مرور دلیل هایم

دلایل بودنم

دلایلی که هرروز از تعدادشان کمتر میشود

می شمارشان :

نمی خواهم آنهایی که برایم عزیزند از نبودم درد بکشند!

آخر خودم طعم تلخ این دردهارا مزه مزه کرده ام

مزه اش مثل شکلات های تلخ 98 درصد

مثل بلوط ها و بادام های تلخ

مثل قهوه تلخ

مثل تلخی شراب است

ولی بسیار گزنده تر

من باید ثابت کنم ضعیف نیستم ...

من باید بتوانم

من میتوانم و خودم حقم را از زندگی آشفته ام می گیرم

ولی جدا از اینها

مهم ترین دلیل من برای نفس هایم

^^تویی^^

حتی اگر بی تو نفهسایم اشتباه باشد...

دنیای خیالی .......